ร่างกายมีระบบต้านอนุมูลอิสระในตัวเองที่ทรงพลัง ควบคุมด้วยยีนอย่าง SOD2, GPX, CAT ความแปรผันทำให้แต่ละคนรับมือ oxidative stress ไม่เท่ากัน มาเข้าใจและเสริมเกราะด้วยไลฟ์สไตล์
เราได้ยินคำว่า "สารต้านอนุมูลอิสระ" ในโฆษณาอาหารเสริมตลอดเวลา แต่ความจริงคือ ร่างกายเรามีระบบต้านอนุมูลอิสระในตัวเองที่ทรงพลังกว่ามาก และมันถูกควบคุมด้วยยีน บทความนี้จะพาไปรู้จักระบบป้องกันภายในของเรา
อนุมูลอิสระ (free radicals) เป็นโมเลกุลที่ไม่เสถียร เกิดขึ้นตามธรรมชาติจากการเผาผลาญพลังงาน และเพิ่มขึ้นจากปัจจัยภายนอก เช่น มลพิษ แสงแดด และบุหรี่ เมื่อมันมีมากเกินกว่าที่ร่างกายจัดการได้ จะเกิดภาวะ oxidative stress ที่ทำลาย DNA โปรตีน และไขมันในเซลล์ เร่งความเสื่อมตามวัย
ร่างกายไม่ได้ยอมแพ้ง่าย ๆ เรามียีนที่สร้างเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระโดยเฉพาะ ที่สำคัญได้แก่ SOD2 (superoxide dismutase), GPX (glutathione peroxidase) และ CAT (catalase) เอนไซม์เหล่านี้ทำหน้าที่เปลี่ยนอนุมูลอิสระอันตรายให้เป็นสารที่ไม่เป็นพิษ เป็นเกราะป้องกันด่านแรกของเซลล์
ความแปรผันทางพันธุกรรมในยีนเหล่านี้ทำให้ประสิทธิภาพการต้านอนุมูลอิสระของแต่ละคนต่างกัน บางคนมีตัวแปรที่ทำให้เอนไซม์ทำงานได้ดี ขณะที่บางคนมีระบบที่อ่อนแอกว่าและ ไวต่อ oxidative stress มากกว่า การรู้จุดนี้ช่วยให้เน้นการป้องกันได้ตรงจุด เชื่อมโยงกับ การอักเสบเรื้อรัง
เราสนับสนุนระบบต้านอนุมูลอิสระได้ด้วยการกินอาหารหลากสี (ผัก ผลไม้ที่มีสารพฤกษเคมี) การออกกำลังกายพอเหมาะ การนอนพอ และการเลี่ยงปัจจัยที่เพิ่มอนุมูลอิสระอย่างบุหรี่และแดดจัด อย่างไรก็ตาม การเสริมสารต้านอนุมูลอิสระขนาดสูงเกินไปอาจไม่ได้ดีเสมอ ควรเน้นจากอาหารจริงเป็นหลัก เชื่อมโยงกับ โภชนพันธุศาสตร์
ก่อนจะมองหาสารต้านอนุมูลอิสระจากขวด ลองทำความรู้จักระบบป้องกันที่ร่างกายมีอยู่แล้ว การเข้าใจยีนของตัวเองช่วยให้เราดูแลระบบนี้ได้อย่างชาญฉลาด แทนการเดาสุ่มตามกระแส เริ่มได้จาก การตรวจ DNA